Prins zit vast!

Beste lezers, de slijtageslag begint al aardig toe te slaan bij Uw correspondent. Naast de gebruikelijke vermoeide benen, kromme rug, chronische kater, uitdroging en hangende oogleden, kunnen nu ook oorsuizen aan het lijstje toegevoegd worden. Of het iets met leeftijd te maken heeft? Sorry, wat zegt U? Na vier dagen carnaval word ik in ieder geval door sommige kornuiten van CV Of Kachel al vier jaar te oud geschat.

Ik houd mezelf maar voor dat zij het zelf ook niet helemaal meer helder zien tijdens deze dagen…

Maar genoeg over mij, gisteren was het dus weer tijd voor het jaarlijkse uitstapje van de CV naar Oeteldonk. Voor het eerst zonder begeleiding buiten de grenzen van Kruikenstad gaan, was voor veel leden behoorlijk spannend en die spanning was goed af te lezen toen ik de weg naar de residentie weer had gevonden. Bij Studio waren de voorbereidingen voor het grote CV Of Kachel feest op de dinsdagavond al in volle gang.
Personeel sjouwde zich een breuk, en dat leek de kornuiten van CV Of Kachel een goed moment om richting Kruikenstad Centraal te wandelen.

Stip(t) op tijd arriveerde de Oeteldonk-express en eisten de kachels een eigen coupe op. Muzikale begeleiding was er gelukkig wel, aangezien twee leden in de zondagnacht hadden besloten om een mini-dweilorkest te vormen. De ene had ergens tussen de lege bekers op het Piusplein een irritant toetertje gevonden en de andere had een kleine Kruik beroofd van zijn speelgoedgitaar.
Gedurende de hele reis verzorgden deze Toeter Tielemans en gitaarvirtuoos Dirk Claplong het gezelschap flarden van antieke en nieuwe carnavalskrakers. Voor de rest van de reizigers was de vreugde groot toen eindelijk station Oeteldonk werd bereikt, en het gezelschap onder leiding van de adjudant de hertogstad onveilig ging maken.

Het eerste verplichte bezoek werd afgelegd bij een werkende kornuit in Café Taveerne. Zichtbaar gelukkig schonk hij de eerste glazen van die dag vol en twee uur later was nagenoeg de volledige bar opgeëist. Een emotioneel afscheid bracht een einde aan dit bezoek en de opgewarmde kachels vervolgden hun weg naar de Parade.
Volkomen verrast werden zij door de vier culinaire eetkramen die de wederom afwezige chef du pap had weten te regelen. De viskraam bleek toch weer het populairst en het inmiddels legendarische haringhappen werd ook dit jaar weer door CV Of Kachel verplaatst naar de maandag.
Woensdag happen ze waarschijnlijk alleen nog maar naar lucht…

Aangezien een visje moet kunnen zwemmen, werd de weg weer vervolgd naar de vele kroegen die Oeteldonk rijk is om de magen verder af te vullen. Geëscorteerd door een groepje vrouwelijke fans van deze CV, werden de kornuiten langs diverse kroegen geleid. De eerste pasjes op de dansvloer werden gezet, de drank vloeide rijkelijk en de ketels kwamen op stoom. Zo erg zelfs, dat in het spoor van vernieling terug naar het station zelfs de vrouw van de Vietnamese loempiabakker niet meer veilig was voor de bronstige kachels.

Een chaotische treinrit volgde toen de CV werd opgeschrikt door twee conducteurs die de coupe binnenstormden. In een lange polonaise verplaatsten de kornuiten zich naar het voorste toilet in de trein, maar ik kan U melden dat de recordpoging aantal personen in een treintoilet jammerlijk is mislukt.
Door een lot uit de loterij kon ik lekker blijven zitten, aangezien een mede-reiziger zo vriendelijk was om uit puur medelijden haar kaartje aan mij te doneren.

Aangekomen in Kruikenstad spoten de rode jasjes de trein uit, toen de deuren werden geopend. Nog steeds met muzikale omlijsting, kachelde de CV richting de residentie. Posities werden ingenomen om Studio te voorzien van warmte en een hittegolf was het gevolg. Wegens zaken in de privésfeer, moest ik even een bliksembezoek afleggen aan Café Hoppie.
Afgevuld met sterke drank, borrels en hardgekookte eitjes ging ik in een polonaise achteruit weer terug naar de residentie. Halverwege werd ik onder de voet gelopen de kolossale prins van CV Of Kachel die mij wist te melden dat de nacht voortgezet zou worden in Café de Pariswaar CV Nie Lulle mar Vulle resideert.

Wat de prins dan zelf weer niet wist, was dat hier het jaarlijkse “Langespringen” werd georganiseerd, waar de langste leden van diverse CV’s zichzelf torpederen van een statafel helemaal naar de andere kant van de kroeg. Toen uiteindelijk de beurt was aan Prins Kachel, volgde een debacle, aangezien de prins klem kwam te zitten tussen de statafel en het plafond. Pogingen om hem te bevrijden werden niet meer ondernomen en voor zover ik op de hoogte ben, staat hij er nog steeds.

Ik vond het welletjes en mijn deeltaxi die ik ’s ochtends al besteld had, arriveerde eindelijk en vier bejaardenhuizen verder werd ik eindelijk bij mijn voordeur gelegd door de chauffeur.

En vandaag?
Vandaag gaan we eerst de prins bevrijden, dan kindercarnaval en als klap op de vuurpijl vanavond het grootse CV Of Kachel feest in de residentie. De kans om de anti-helden van deze CV in hun natuurlijke habitat te ontmoeten.