Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker!

Beste lezers, als U afgelopen nacht toevallig ergens ter hoogte van de St.Josephstraat een kruipend rood jasje met een zwarte pruik die in de rui is en een broek  die meer uit was dan aan voorbij heeft zien komen, dan is er een grote kans dat U Uw correspondent in levende lijve heeft gezien. Althans voor hoever dit nog levend genoemd kan worden. Hoogstwaarschijnlijk ben ik in een laatste wanhoopspoging het inmiddels beruchte stipje op mijn neus aan het zoeken geweest, aangezien ik me bij het laatste toiletbezoek realiseerde dat ik ‘m kwijt was.
Veel erger was echter dat CV Of Kachel zijn enorme praalwagen kwijt was. Om exact 11:11 uur mochten de leden van CV Of Kachel zich weer melden bij de residentie, om vervolgens met hun fantastische wagen Kruikenstad te trakteren op een geweldig spektakel.

Dit was de eerste keer dat zij mee zouden doen aan D’n Opstoet. Enigszins verlaat arriveerde ik bij de residentie en trof daar een groep jankende jongens aan. Al troostend kon ik uit de verhalen opmaken dat de geweldige oplegger van acht bij vier meter compleet met confetti-kanon, lichtshow, vuurwerk en een gigantische kachel spoorloos verdwenen was. In de nacht van zaterdag op zondag is de wagen nog gesignaleerd op de Korte Heuvel, maar daarna ontbreekt ieder spoor.
Mocht U dit gevaarte ergens gesignaleerd hebben, neemt U dan alstublieft geen contact op.

Toen de tranen gedroogd waren, besloten de kornuiten om vanaf het balkon van hun residentie het verdriet te verdrinken, onderwijl genietend van de pracht en praal van D’n Opstoet. Menigmaal heb ik nog snikkend aan moeten horen: “Daar hadden wij kunnen lopen”. Een donkere schaduw wierp zich over de optocht, toen de Prins van CV Of Kachel het balkon op kwam. Dit is namelijk de langste en grootste prins van Kruikenstad. Met zijn imposante 2.20 meter ontnam hij de hele Korte Heuvel het zonlicht.

Tegen de tijd dat de Prins van Kruikenstad eindelijk als laatste wagen de opstoet afsloot, was het leed alweer vergeten en was er weer ruimte voor feest. Nou ja, behalve voor de penningmeester dan die de deurwaarders van Kruikenstad tevreden probeerde te houden. Waar ik gisteren nog kon vermelden dat deze vereniging goed in de slappe was zit, kan ik nu mededelen dat de kachel rijp is voor een staatsinfuus.

Terwijl de penningmeester de crisis probeerde te sussen, besloten de rest van de kornuiten om Fort Fiesta aan de St.Josephstraat te bestormen. Een geweldig straatfeest volgde toen de rode jassen het podium annexeerden. Tegen etenstijd waaierde de kachels uit over de binnenstad op zoek naar eten, aangezien de chef du pap ook weer vermist bleek te zijn.
Ikzelf maakte van de gelegenheid gebruik om in alle rust even te genieten van een overheerlijk broodje van een hamburgergigant op het Piusplein. Een oudere Kruik en Kruikin vroegen of ze bij mij aan mochten schuiven en een gezellig samenzijn volgde, waarbij het kruikenpaar mij ook nog trakteerde op een overheerlijke koffie.

Persoonlijk vind ik dit toch het mooiste aan dit feest van saamhorigheid, waarbij wildvreemden ineens elkaars beste vrienden blijken te zijn. Hun namen ben ik helaas vergeten, maar nogmaals bedankt voor de koffie en de wijze levenslessen!

Mijn weg vervolgde zich naar Café Slagroom waar de leden zich weer verzamelden voor een groots feest van de bevriende CV HarmoNETnie. De sfeer zat er nog steeds prima in en de kornuiten vermaakten zich kostelijk, maar langzaamaan gebeurde er toch iets vreemds. De carnavalszondag in Kruikenstad verorberde beetje bij beetje CV Of Kachel. Een van de eerste slachtoffers die gemist werd was de Cascontroleur van de CV. Mocht U hem gezien hebben, hij is te herkennen aan een rood jasje, brandpunt blouse, zwarte pruik en een zwart stipje op de neus.

Niet veel later toen er weer eens afgerekend moest worden, bleek de penningmeester ook spoorloos verdwenen. Mocht U hem gezien hebben, ook hij is te herkennen aan een rood jasje, brandpunt blouse, zwarte pruik en een zwart stipje op zijn neus, meestal zwaaiend met de verenigingscreditcard in de hand.

Ondertussen stond ik aan de bar nog even bij te praten met de ex-notulist van het stel. Hij meldde dat hij heel even sanitair ging ontspannen, maar ook van hem ontbreekt sindsdien ieder spoor. U raadt het al, hij is te herkennen aan een rood jasje, brandpunt blouse, zwarte pruik en een zwart stipje op de neus.

Uiteindelijk heb ik zelf ook maar besloten om het spreekwoordelijke pakje sigaretten te gaan halen, om vervolgens in rook op te gaan. Ook ik ben te herkennen aan de bovenstaande beschrijving, maar dan zonder het stipje.

Nu maak ik mij op voor alweer de vierde dag, waarbij de CV het altijd pittoreske Oeteldonk een bezoek gaat brengen. Verder kan ik U ook vermelden dat het tenue van volgend jaar inmiddels ook bekend is. De kornuiten zullen volgend jaar allemaal als penningmeester verkleed gaan. Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker!

Hoezee, hoezee, hoezee!!