CV Of Kachel verslag dag 4

Dinsdag 12 februari, van Uw correspondent te Kruikenstad

 

Nou kruiken en kruikinnen, vrijdag was het dan zover. Het grootste volksfeest van Kruikenstad barstte weer in volle glorie los. Het was carnaval!

Uw correspondent wilde dit evenement weleens van dichtbij ervaren en besloot daarom om undercover te gaan bij een CV in Kruikenstad. Tijdens deze carnavalsdagen zal Uw correspondent verslag doen van de leuke momenten, de uitglijders, de heftige momenten, toiletbezoeken, eetgelegenheden, verkleedpartijen, woordspelingen en natuurlijk een algemeen sfeerbeeld geven van de geweldig overheersende ambiance in Kruikenstad.

 

CV Of Kachel verplaatst het traditionele haringhappen naar de maandag.

 

Beste lezers, Uw correspondent was gisteren exact op tijd bij de residentie op het wondere tijdstip 11:11uur. In de planning zat een vlug ontbijt, waarna de CV zich in een gehuurde partywagon zou laten vervoeren naar Oeteldonk. Vijf dappere kornuiten en een Rotterdamse prospect waren ook op tijd paraat. Ik had zelf ook nog steeds last van de genoemde oorsuizen en de rest van mijn fysieke gesteldheid was niet veel beter. Wellicht heeft U weleens gehoord van een Amerikaanse onderzoeksjournalist die 30 dagen lang alleen fastfood eet, om aan te tonen dat dit een aanslag is op het lichaam en tevens het einde van een lang en gezond leven. Voor degenen die deze documentaire toevallig hebben gezien, doe dit in het kwadraat en dat nog eens maal 10 en dat geeft een beetje weer hoe Uw correspondent eraan toe is. Reden voor mij om voor donderdag alvast een afspraak vast te leggen bij de alcoholpoli. Daarna heb ik ook nog een squashpartij met onze vieze voorzitter op het programma staan, dus als er iemand nog een AED te leen heeft, dan houd ik mij aanbevolen.

 

Maar nu weer terug naar die maandagochtend in de residentie. Het beoogde programma liep iets uit, aangezien er gewacht moest worden op de laatkomers. Nadat deze gearriveerd waren, besloot het gros van de kornuiten, om toerbeurt sanitair te gaan relaxen, een bruine trui te gaan breien, een zak tuinaarde open te scheuren, een laxatierapport op te stellen en een offer te brengen aan de wc-goden. Toen als laatste de notulist ook uit zijn heup had gekucht, was het dan toch echt tijd om te gaan. Het was inmiddels tegen de klok van tweeën, en de NS had besloten om de partywagon maar weer op stal te zetten. De CV besloot daarop dat ze dan toch minimaal 1e klas naar Oeteldonk mocht reizen, en zo geschiedde het.

 

Aangekomen op station Oeteldonk, slenterde de CV het centrum in. Het eerste uur liepen zij vooral doelloos en verdwaald rond in de hertogstad. Uiteindelijk arriveerde de club op de Parade, alwaar zij een topplaats wisten in te nemen om de optocht van Oeteldonk te aanschouwen. Een werkelijk spektakel werd hen gepresenteerd en zij genoten met volle teugen van de pracht en praal die voorbij kwam. Menig kornuit had het nog behoorlijk zwaar en deze kornuiten waren te herkennen aan drie gevulde glazen of meer in de hand. Overigens zouden zij na een uur weer helemaal bij zijn, wat toch getuigd van een enorm doorzettingsvermogen.

 

Vaak hoor je dat in Oeteldonk het “echte” carnaval wordt gevierd. En Uw verslaggever kan dat beamen, niets is minder waar. Na de optocht belandde de CV onder begeleiding van een paar Oeteldonkse duifjes in een waar traditioneel carnavalspaleis. In dit etablissement werden alle grote Oeteldonkse carnavalshits gedraaid onder begeleiding van een Oeteldonker die onherkenbaar verkleed was als Will Smith. De kachelaars keken elkaar menigmaal verbaasd aan. Wat zijn wij dan in Kruikenstad nog ver verwijderd van het “echte” carnaval. Wie nog het meest verbaasd keek, was de penningmeester die nagenoeg al heel de middag zijn penningen in de zak wist te houden, waar hij zelf ook niet veel van snapte.

 

Door de Oeteldonkse freules werd de CV begeleid naar een andere feestvilla. Alle Oeteldonkse wetten werden voor de CV aan de kant geschoven. Niets geen bandjes, strippenkaarten of in de rij staan bij kroegen. Dit gold niet voor de CV, en binnen enkele seconden werden zij dan ook langs een rij geloosd, die ergens bij de Sint-Jan eindigde. In deze tent liet de verdwaalde kornuit van de zondagavond, zich meerdere malen verkrachten door een Oeteldonkse. Alles voor de CV, hoezee, hoezee, hoezee! De penningmeester was de wanhoop nabij. Nog steeds had hij geen euro gespendeerd aan de CV. Waar alle drank dan wel vandaan kwam, bleef een raadsel. Het bier werd verwisseld voor baco’s en de ambiance werd beter en beter.

 

Na enkele uren feest besloten de kornuiten dat het tijd was om iets te gaan eten. Gelukkig was de echte chef du pap weer paraat en had twee sublieme eetkramen geregeld, het Curryworstpaleis en de Mosselkoning. De kornuiten lieten zich helemaal gaan in beide kramen. Broodjes frikadel, broodjes speklap, kibbeling, paling etc. Wat toch het meest opvallende was, is dat het traditionele haringhappen tijdens aswoensdag, door de CV verplaatst werd naar de maandag. De rauwe zwemmers werden in grote getale naar binnen geschoven, en zelfs op weg naar het station werden de viskramen onderweg nog overvallen door de CV. Bij deze wil ik dan ook melding maken dat het traditionele haringhappen op woensdag is vervangen door het haringmeppen. Hierbij is het de bedoeling dat een in uitjes gedrenkte haring, in een soepele beweging tegen de wang van de buurman of vrouw geswaffeld moet worden.

 

Na het feestmaal, begaf het gezelschap zich terug richting het station om vervolgens in de trein terug verrast te worden door een stripper. Een stripper die verkleed was als conducteur. Kaartjes knippen was niet nodig.

Terug in Tilburg moest de CV zich nog even laten zien op het CV Schroppiefist in Cafe Hoppie. Uw correspondent besloot daar om over te schakelen op de wodka-spa rood. Een dodelijke combinatie met 6 haringen in je lichaam. In deze toko ging het feest nog even door. Zelfs de uitbater liep rond met een CV Of Kachel jasje aan. In deze uurtjes werd het gezelschap ook uitgedund, en heeft uiteindelijk ook Uw correspondent verstek moeten laten gaan. De emoties werden hem te veel nadat “You’ll never walk alone” werd gedraaid. Daar besefte hij zich ineens, dat hij onderdeel was geworden van een geweldige club gasten. Dit had niets meer met werken te maken, maar dit was alleen maar plezier. Ik kan U vertellen dat ik een traantje weg moest pinken, toen ik besefte dat ik never alone walk.

 

Was getekend,

 

O. Penhaard