CV Of Kachel verslag dag 3

Uurke Sengers

Lieve Kruiken, Kruikinnen en leden van de groen-oranje sjaol, carnaval staat dit jaar vroeger dan ooit voor de deur en we mogen weer vijf dagen los! Groen-oranje banieren sieren Kruikenstad, confetti-kanonnen staan op scherp, de pakskes zijn naar de stomerij geweest en de Schrobbelèr staat koud. Massaal stroomt het centrum van de mooiste stad van ut laand weer vol voor vijf dagen leut. Handjes mogen weer uit de mouwen of de lucht in, want affeseere doe gin zeer!

Om de traditie in ere te houden, zal ook dit jaar uw correspondent weer zijn pen en papier oppakken om verslag te doen van dit grootse volksfestijn. Inmiddels alweer voor het vierde jaar gaat hij undercover bij CV Of Kachel en zijn dekmantel is nog altijd intact. Als trouwe lezer krijgt u weer vijf dagen lang roddels, vertelsels, pikanterieën, romances en kwinkslagen voorgeschoteld over de belevenissen van deze CV. En natuurlijk sfeerimpressies van de geweldige festiviteiten in Kruikenstad!

De jungle die Kruikenstad heet

Zo, dat is altijd weer lekker wakker worden na zo’n carnavalszondag! Mijn keel voelt als een schuurpapiertje, mijn benen zitten vol met vocht en in mijn bankstel kleven de laatste resten van een broodje Jantje. Als klap op de vuurpijl vind ik net in de binnenzak van mijn jasje de voogdijpapieren van ene Chardonnay. Schijnbaar heb ik in die laatste uren van d’n Opstoet een vaderschap van een fles wijn aanvaard, hoewel mijn handtekening tamelijk onleesbaar is.

Enfin, de zondag begon mooi. Bij de residentie stond wederom een heerlijk ontbijt klaar en het KNMI had code groen-oranje afgegeven. Om stipt 11:11uur was het tijd voor de kachels om te verzamelen bij de residentie. En gelukkig was er nog een residentie. In het verslag van gisteren ben ik namelijk vergeten te vermelden dat er in die zaterdagnacht een brand heeft gewoed in het naastgelegen pand van een shoarmaboer. De kapsalon flambé bleek toch niet zo’n succes te zijn. Het gevolg was een uiterst professionele evacuatie van de residentie, totdat het sein brandmeester kwam. Een aantal leden van CV Of Kachel heeft BHV en anderen zijn weer goed in slachtofferhulp, dus werd hier dan ook goed gebruik (of misbruik) van gemaakt.

Met deze calamiteit nog vers in het geheugen kwamen al snel de heldenverhalen van de CV los. Zo was er een kornuit die in plaats van de residentie, de reservedentie (aan de overkant) trachtte te ontruimen. Een dame met de dubieuze naam “Rimke” liet zich graag inpalmen door deze held. Volgens de verhalen was deze dame in de dop een behoorlijk gewillig slachtoffer en stelde zij zich op een nogal erotische manier voor. Tot op heden is ieder spoor van haar verdwenen. Ook de heren van BNN, die voor een reportage met de CV meelopen, kwamen niet ongeschonden aan. Nagenoeg alle apparatuur was kwijt en de presentator had een onverklaarbare hoofdwond. Bovendien was hij het kostbare jasje van de CV kwijt geraakt. Ja, Kruikenstad kan bij tijd en wijlen een jungle zijn.

Mondjesmaat doken er meer kachels op, maar de opkomst dit jaar bleef een beetje achter. Met kleine oogjes werd d’n Opstoet bewonderd. De kachels begonnen langzaam op te warmen, wachtend op de wagen van de Prins van Kruikenstad. Tot ieders verbazing draaide een lege prinsenwagen de Korte Heuvel op. Een Kruikin op leeftijd wist mij te vertellen dat de wagen stukken had en daarom was de Prins en zijn gevolg met de benenwagen verder gegaan. Helaas voor de Prins van Kruikenstad, maar een uitgelezen kans voor de Prins Rob van CV Of Kachel. Lopend over de hoofden van de toeschouwers greep hij de Prinsenwagen vast in een poging om ook eenmaal in zijn leven op een voetstuk te staan. De top van de wagen heeft hij jammer genoeg nooit bereikt, omdat hij werd overmeesterd door lijfwachten. Knap, als je weet dat Prins Rob de langste Prins van Kruikenstad is.

Na dit debacle barstte het feest los voor de residentie en was het tijd voor CV Of Kachel om hun jaarlijkse bezoek af te leggen aan het verkeersinfarct in de St. Josephstraat. Het ultieme straatfeest van Kruikenstad zorgde ook dit jaar weer voor een complete wegblokkade.De ladykillers van de CV baarden opzien met hun praalwagen en mobiele bar, en voorzagen menig feestganger van een natje. De verbroedering die zo kenmerkend is voor carnaval, beleeft bij dit soort feestjes altijd zijn hoogtepunt. Alle rangen en standen zijn vertegenwoordigd, van jong tot oud, dik en dun, aangeschoten en laveloos. Ik begon mij af te vragen of we dit feest een keertje tot een mooi einde konden brengen, toen ik zag hoe twee kachels de lambada begonnen te dansen op de reling van onze praalwagen. De kar die van zichzelf al redelijk labiel was, gaf mee en kapseisde de straat op. Een wild fust zorgde voor een hoosbui van bier en de koolzuurfles lanceerde zichzelf richting de Interpolis toren. Tijd om te gaan!

Al vluchtend rende ik de Korte Heuvel op. Na de actie in de St. Josephstraat was het beter om als CV low-profile de avond in te gaan. De leden versnipperden over het centrum van Kruikenstad en onderhielden alleen contact in codetaal in een WhatsApp groep. Overal zijn leden van CV Of Kachel gesignaleerd, maar nooit meer dan twee tegelijk.

Ik ben zelf ook verdwaald in de bush van Kruikenstad in een poging om rode jasjes te ontlopen, en kijkend naar mijn bankstel heb ik waarschijnlijk zwaar ondervoed Broodje Jantje weten te bereiken.

Vandaag staat voor de CV Oeteldonk op het programma. Deze jaarlijkse trip mag niet ontbreken, en er gaan nu al geruchten dat CV Of Kachel de optocht van Oeteldonk gaat redden. Daarna natuurlijk snel weer terug naar het groen-oranje hart van Brabant, om de maandag tot een mooi einde te breien.

Alaaaaaf!