CV Of Kachel verslag 29 maart 2013

Zaterdag 6 april, van Uw correspondent te Kruikenstad.

“Met sommige vrienden heb je geen vijand meer nodig”

Beste lezers,

Het is alweer even geleden dat Uw correspondent van zich heeft laten horen. Mijn opdracht bestond ook alleen uit het volgen van een CV tijdens de carnavalsdagen, echter vanwege de lovende reacties heeft mijn redactie besloten om deze opdracht voort te zetten. Hoewel het volgen van een CV tijdens de carnavalsdagen geweldig voer is voor een journalist, zijn de meeste verhalen vooral voorspelbaar en banaal te noemen. Het is interessant om deze verhalen op papier te zetten, maar iets nieuws wordt er eigenlijk niet verteld. Iedereen die carnaval viert of ooit heeft gevierd, tovert bij het lezen van deze anekdotes een glimlach op z’n gezicht, maar dat is dan vooral uit herkenning.
Des te interessanter is het om een CV te volgen gedurende de rest van het jaar. Wat doet een CV in het dagelijks leven? Zijn de beesten met carnaval, ook in het leven van alledag beesten? Of zijn de leeuwen getemd, en blijken het keurige mannen en huisvaders te zijn? Deze vragen hebben er dus toe geleid dat mijn hoofdredacteur heeft besloten om mij te vragen voor deze opdracht. Voor mezelf had ik echter besloten om van mijn verdiende schrijversmiljoenen te gaan genieten, ware het niet dat ik deze op een bank in Cyprus had geparkeerd. Er zat dus niets anders op dan deze opdracht aan te nemen.

Enfin, na de geslaagde eerste carnaval van CV Of Kachel was het een tijdje erg rustig. De kornuiten moesten hun fysieke gestel weer op peil brengen en de banktegoeden aanvullen. Allemaal gevolgen van een roerige carnaval 2013. Zelfs de paus heeft na deze carnaval aangegeven te willen aftreden, dus dat zegt genoeg lijkt mij
Daags na die laatste carnavalsdinsdag is er nog wel een stuiptrekking geweest in de vorm van een jaaragenda, maar het eerste echte samenkomen was toch echt pas vrijdag 29 maart. Op deze goede vrijdag vond namelijk de eerste algemene ledenvergadering plaats in de residentie. Voorafgaand aan de conferentie was er een borrel en diner, zodat de kachels even rustig bij konden keuvelen over die nadagen van carnaval en de wederopbouw. Sommige hadden elkaar sinds die beruchte carnaval niet meer gezien of gesproken, anderen hadden minimaal contact gehad via de social media. Oude, vergeten herinneringen werden opgehaald en het werd al snel een feest van herkenning.

Om half negen was het dan echt zover en de voorzitter gaf de aftrap voor een veel besproken vergadering. De borrel en diner zorgden ervoor dat veel leden behoorlijk loslippig waren, wat weer leidde tot ongebreidelde discussies en verwensingen aan elkaars adres. De voorzitter hield de teugels echter strak, en leidde de zitting tot een goed en snel einde. De voorzitter sloot af met een krachtig slotpleidooi en vanaf dat moment waren alle gemoederen gesust en was de weg vrij voor een avond vol vertier. Helaas kan Uw verslaggever vanwege geheimhouding niets noemen van het besprokene, noch kan hij namen noemen van leden die hierbij betrokken waren. Wat hij wel mag benoemen is een afwezige notulist zonder kennisgeving, die vervolgens een van zijn kornuiten ongewenst met deze taak opzadelde.
Hoewel Uw verslaggever verder geen details mag vertellen, kan ik U zeggen dat U dit jaar nog veel van deze CV zult horen. Tijdens deze manifestatie zijn er een activiteitencommissie, guerillacommissie, bouwcommissie en cascontrolecommissie in het leven geroepen. Deze commissies hebben grootse plannen kan ik U vertellen.

Zoals ik al zei, was hierna de weg vrij voor een avond die nog tot in de late uurtjes zou voortduren. En dus komen er weer ouderwetse anekdotes, zoals U van mij gewend bent.
In de residentie vloeide het bier rijkelijk en werd een aantal keer het CV Of Kachel lied ingezet. Kornuiten die aan hadden gegeven dat zij later aan zouden sluiten, kwamen ook daadwerkelijk opdagen en zo werd de groep groter en groter. Het werd drukker en warmer in de Studio en zelfs de Finse bardame was voor de kornuiten speciaal over gekomen naar Nederland om nog een avondje te werken. Na veel vijven en zessen werd er naar zeven uur te hebben doorgebracht in de residentie, besloten om ook het inmiddels in vriendschap verbonden buitenverblijf en lustoord aan te doen.

Met een nagenoeg complete groep werd Cafe Hoppie vereerd met een bezoek, en de blijdschap was op de gezichten af te lezen. De gewonde kastelein sprong op en bleek ineens genezen te zijn van de granaatscherf in zijn rechterknie (of was het zijn linker?), de dames-CV bij Hoppie begon het CV Of Kachellied uit volle borsten te zingen en de mede-eigenaresse kreeg die mooie blosjes weer op haar wangen. Erg beduusd waren de kachels wel toen bleek dat Hoppie de hit niet meer in zijn bezit had. Deze treurnis was echter maar van korte duur, toen andere grootse hits ten gehore werden gebracht. En weer schoot ik vol bij “You’ll never walk alone”.
Het grootse feest duurde tot in de late uurtjes. Iedereen hoorde erbij en de neuzen stonden allemaal dezelfde kant op. Vijanden werden vrienden en iedereen hield van elkaar. Jomanda zou een moord begaan voor zoveel positieve energie in een klein etablissement als Hoppie.

Toch wil ik graag nog even terug komen op de titel van dit stuk en met name het woord “vijand”. De insiders onder U weten wat hiermee bedoeld wordt en dit woord stond dan ook als eerste in de kronieken van CV Of Kachel. In bepaalde kringen wordt het woord vijand namelijk ook gebezigd als aanduiding voor de partner, die wel al dan niet aanwezig is. Zegt het U nog niets? Wellicht heeft U dan weleens gehoord van de “prei”. Dit is namelijk een van de synoniemen van vijand. Overigens is het niet zo dat dit woord alleen maar negatief bedoeld is. Een vijand kan best gezellig zijn en een prei op z’n tijd kan ook best lekker zijn.
De titel van dit stuk is een legendarische quote van wijlen Theo van Gogh. Toepasselijk is deze quote wel, aangezien de vrienden van CV Of Kachel de vijand eventjes vergeten als zij weer samen zijn. En met deze kachels als vrienden, kan ik alleen maar beamen dat het klopt. En kunt U Uw vijand niet verslaan, sluit dan vrede met hem.
Ik heb nu al weer zin in de volgende samenkomst en dan zal ik ook zeker weer verslag doen van deze geweldige gasten!

Was getekend,

O. Penhaard