CV Of Kachel nu ook filantropische instelling!

Kruikenstad 15 februari 2015, van Uw correspondent te Kruikenstad

Beste Kruiken en Kruikinnen, eindelijk mogen we weer! Een sluier van groen-oranje kleuren is over Kruikenstad neergedaald, de pakjes zijn gestreken, de barretjes aangevuld en tout Tilburg trekt massaal de binnenstad in. We gon wir bombezjoere, het is carnaval!

Op veler verzoek gaat ook dit jaar Uw correspondent weer verslag doen van dit gigantische volksfeest. Voor het derde jaar op rij gaat hij hiervoor weer undercover bij CV Of Kachel en inmiddels is hij geïnfiltreerd in de opperste regionen van deze carnavalsvereniging. Deze groep pretendeert nog steeds de leukste carnavalsvereniging van Kruikenstad te zijn en Uw correspondent zal verslag doen van de roddels, achterklap, liefdesverdriet, escapades, anekdotes en hilariteit maar bovenal van de geweldige ambiance en plaisanterie bij de kornuiten van CV Of Kachel in Kruikenstad!

CV Of Kachel nu ook filantropische instelling!

Beste lezers, ik keek vanmorgen zelf ook even raar op toen ik ondersteboven op de glijbaan wakker werd bij de speeltuin in mijn wijk. Mijn rode jasje lag nog keurig opgevouwen op de schommel en mijn schoenen stonden nog naast de wipkip. Op een of andere manier heeft die lange carnavalszondag een verwoestend effect op mijn normaal zo accurate interne navigatiesysteem, waarmee ik toch altijd wel weer weet thuis te komen. Maar vannacht dus schijnbaar niet…

Die carnavalszondag met D’n Opstoet in het verschiet, begon werkelijk waar prachtig. Het zonnetje scheen en ik kuierde op mijn dooie gemakje richting de Studio, waar CV Of Kachel zich om 12:11uur zou verzamelen. Al fluitend werd ik onderweg meerdere malen herkend, en groepen carnavalsvierders brachten het nieuwe CV Of Kachellied ten gehore. Dat dacht ik tenminste, het kan ook zo zijn dat deze knaller van een hit nog steeds aan het nasuizen was in mijn oren van de avond ervoor.

Eenmaal gearriveerd bij de residentie zag ik dat de buitenbar al volledig geconfisqueerd was door de kachels en Prins Rob. Ja, U leest het goed, Prins Rob! Was hij op zaterdag de grote afwezige, omdat hij geveld werd door een serieuze oorontsteking, op zondag was hij gewoon weer paraat! Altijd weer bijzonder dat met carnaval mensen sneller lijken te genezen dan in het dagelijkse leven. Een gesprek met D’n Opper leverde een aantal opzienbarende, farmaceutische feiten op. Rob had grootmoeders raad ingewonnen en het oeroude watje met sla-olie bleek niet afdoende te zijn. In plaats daarvan moest de Prins een dag lang een ui tegen zijn oor houden, en dit had hij dus ook gedaan. Van bosui tot sjalotje, hij had ze allemaal gehad. Foto’s hiervan stonden zelfs op zijn uiPhone. Daarna had hij bij gebrek aan olie, een watje met sladressing in zijn oor gepropt. Misschien snapt u nu nog beter waarom de nieuwe hit “Prins Rob doe toch normaal” heet.

Enfin, het heeft mogen baten en Prins Rob was weer van de partij om enige sturing te geven aan het clubje pierewaaiers. Na spoedoverleg werd besloten om niet deel te nemen aan D’n Opstoet vanwege veiligheidsoverwegingen. De praalwagen is gewoonweg te groot en zou geheid voor een verkeersinfarct zorgen bij de beroemde bocht op de Heuvel.

In plaats daarvan werd er met volle teugen genoten van andermans wagens, op het terras van de residentie met de meeste zonuren. Opvallend detail was dat de wagen van de Prins van Kruikenstad meerdere wagens had weten te passeren en niet meer achteraan reed.

Met hun eigen buitenbar, exotische bardame, muziek en gezelligheid werd voor het eerst in drie jaar d’n Opstoet helemaal afgekeken. Onderwijl kreeg ik uit het gekeuvel genoeg informatie mee om een boek te schrijven. Zo was een kachel voor de tweede keer in twee dagen weer gewisseld van woon- en verblijfplaats en ook bij de schatkistbewaarder van het stel wist ik dubieuze informatie te ontfutselen. Uit de boeken bleek namelijk dat er afgelopen augustus € 400,- gepind was in Uganda van de verenigingsrekening. Uit betrouwbare bron is bekend dat de penningmeester op dat moment zelf ook in Uganda resideerde, dus had hij iets uit te leggen. Het verhaal wil dat de penningmeester het bedrag als microkrediet verstrekt heeft aan een kansarme aspergeboer in Uganda. De boer zou hiermee een groot stuk land kunnen kopen (10% van de totaaloppervlakte van Uganda), compleet met machines en alles wat er komt kijken bij het verbouwen van asperges. Op dat moment leek dit de penningmeester een uitstekende investeringskans, die zich zeker zou terugbetalen. Maandelijks zouden we foto’s toegestuurd krijgen en het eerste doosje asperges zou voor de CV zijn. Bovendien was CV Of Kachel hiermee een filantropische instelling geworden, wat ook weer belastingvoordeel op zou leveren. Nog even for the record, in Uganda groeien geen asperges en die zullen er ook nooit groeien ook. Er wordt nu nog gewacht op de foto’s en het eerste doosje. Van de boer in kwestie ontbreekt sindsdien ieder spoor.

Na deze onthulling besloten de kornuiten om een bezoek te brengen aan het spontane straatfeest in de Sint Josephstraat. Vele bekenden wachtten de CV op en een warm welkom volgde. Een groots feestje wat op een zeker moment de hele Sint Josephstraat blokkeerde. De meehossende politie moest uiteindelijk hun pet weer opzetten en ingrijpen. Tijd om te gaan!

Veel verder dan de residentie zijn de kachels niet meer gekomen. De stomende atmosfeer binnen zorgde voor bijzondere taferelen. Twee kornuiten namen hun intrek op de bar en hingen aan de lampen. De tonen van het CV Of Kachellied pompten door de speakers en de tent ging los. De aspirant-leden vervulden hun taak met verve en de kachels kwamen niets te kort. Ikzelf heb me hier ook in mee laten slepen en compleet laten gaan. Met zweetpareltjes op mijn gezicht besloot ik om buiten even af te koelen, maar ook hier was het een grote fiesta. Ik werd opgezogen door de salsa-muziek en als ongekroonde salsakoning heb ik nog uren staan dansen met een gemaskerde vrouw.

Vage flitsen staan me bij dat ik al dansend de Sint Josephstraat insloeg richting huis. En terwijl het centrum van Kruikenstad nog aan het nadampen was van die geweldige zondag, werd ik bijna aangereden door een strooiwagen. Schijnbaar zou het gaan vriezen? Al hangend aan de strooiwagen heb ik nog een rondje ringbanen meegepakt, en heb inmiddels genoeg zout in mijn pak hangen om de komende drie jaar ongeschonden de winter door te komen.

Vandaag is er weer een vol programma en zullen de kornuiten per spoor richting Oeteldonk gaan. Zonder penningmeester, die vanwege zijn desinvestering voor een dag is geschorst. Vanavond keren zij weer terug naar het oranje-groene hart van Brabant om wederom tot in de late uurtjes door te gaan.

Alaaf!!