Chef du pap verzaakt!

Beste lezers, toen ik vanochtend wakker schrok in de garage van mijn buurvrouw keek ik toch wel even raar op. Mijn buurvrouw trouwens ook. Hoe ik daar terecht kwam, zal vast verband houden met een combinatie van een veelgehoorde carnavalskraker en teveel bier meej Schrobbeler. Kan ook haast niet anders, want na die altijd slopende eerste carnavalsvrijdag volgt altijd weer die lange carnavalszaterdag.
Om exact 12:11 uur mochten de leden van CV Of Kachel zich melden bij de residentie waar wederom een geweldig regionaal ontbijtbuffet uitgestald stond met de nodige anti-kater ingrediënten. Naar het plunderen van deze niet mistaande koffietafel, was het tijd voor het moment waar de hele CV al maanden met spanning op had gewacht: De onthulling van de praalwagen!

Maandenlang had de bouwcommissie zich teruggetrokken in de werkhal van een staalmagnaat die toevallig ook lid blijkt van deze CV. De verwachtingen waren hoog gespannen en toen daar uiteindelijk de oplegger arriveerde, was de euforie onbeschrijflijk. Een kolos van een wagen compleet met kachelse elementen, geluidsinstallatie en aggregaat versperde de Korte Heuvel. Loftuitingen en felicitaties volgden voor de bouwcommissie. Als de CV hiermee niet in de prijzen valt…

Besloten werd om compleet met wagen de Prins van Kruikenstad binnen te gaan halen bij het station. Een vakkundige route werd uitgestippeld om via het Piusplein, de Emmapassage, Sengers en Heuvelstraat uiteindelijk onze posities in te nemen in de Stationstraat. De kachels trokken veel bekijks en de muzikale uitvoering van de nieuwe hit van CV Of Kachel sloeg in als een bom. De Stationstraat stond op stelten en de Prins was nog niet eens gearriveerd. Na het lovende welkomstwoord van de Prins, volgde CV Of Kachel maar wat graag de stoet richting het centrum.

Vasthouden aan een strak programma is normaal gesproken voor een CV van essentieel belang. Echter niet voor CV Of Kachel. Bij iedere borrel Schrobbeler of passerende wulpse vrouw, wijzigt het schema met 180 graden. Zo ook op deze zaterdagmiddag, nadat de CV een last-minute uitnodiging ontving van studentenhuis Pallieter in de Tuinstraat. De Prins van Kruikenstad werd nog even nagewuifd, maar was al snel vergeten.

Alle evacuatieroutes van de Tuinstraat werden geblokkeerd met de oplegger van CV Of Kachel en de kornuiten drongen zich een weg naar binnen in het studentenonderkomen. Een groot feest volgde en de kachels voelden zich weer even student. Bij wijze van spreken natuurlijk, want echte academici heb ik nog niet mogen ontdekken in dit zootje.

Nog steeds allemaal uitgedost als kornuit Len, werd menigeen aangesproken door zwangere studentes en schuldeisers. Wil de echte Len alsjeblieft opstaan! In de dampende soos werd het feest groter en groter. Volslagen onbekenden kwamen vragen of zij alsjeblieft ook het nu al legendarische stipje op de neus konden krijgen. Een watervast stipje welteverstaan, en binnen de kortste keren waren alle aanwezigen getekend voor het leven.

De fiësta denderde voort, maar tegen zessen begonnen de magen aardig te knorren. Gelukkig beschikt deze CV over een zogenaamde chef du pap die verantwoordelijk is voor het culinaire welzijn van de leden. Vorig jaar hebben we al kennis mogen maken met zijn keur van exquise gerechten, dus ook voor dit jaar lag de lat weer hoog.

Eigenlijk is de functie van chef du pap een uiterst makkelijke taak, aangezien tegen etenstijd de leden al dusdanig van de kaart zijn en het soort voedsel eigenlijk niet heel veel meer uit maakt. Wanhopig wachtten de kornuiten op het sein van de chef om aan tafel te gaan, maar het sein bleef uit. Een paar kachels kwamen om van de honger, maar wisten al kruipend Broodje Jantje te bereiken. Anderen bleven nog even plakken bij of op een paar studentes. De snackmuur van Broodje Jantje veranderde in een gokkast en bij iedere inworp was het prijs. Muur leeg, dag Jantje en terug naar de residentie.

Bij de buitenbar van Studio werd even een momentje van rust gepakt door sommige kornuiten, terwijl anderen besloten hadden om de prospect te gaan vervelen tijdens zijn werk bij Havana. Langzaamaan completeerde het gezelschap zich weer bij de buitenbar van Studio, waar de CV het muzikale aspect voor zijn rekening nam. De buitenbar kleurde rood van de kacheljasjes en iedereen zong luidkeels mee met de hit “Een blaadje bier meej Schrobbeler” . De Piet Piraat achter deze buitenbar had het aardig druk met het tappen van 654 bladen bier en kruiken Schrobbeler.

Het leek me een goed moment om de penningmeester van de kachels even apart te nemen en uit te horen over de financiële situatie van dit louche clubje mensen. Het is immers crisis, dus hoe houd je als CV dan het hoofd boven water? Drie kwartier later kon ik niet meer op mijn benen staan van de borrels die hij mij gevoerd heeft, maar ik kan U wel melden dat de vereniging financieel gezond is.

Slenterend meldde ik me weer bij de rest van het gezelschap aan de buitenbar en parkeerde mezelf op een kruk bij de voordeur. Een andere kornuit kwam mij vergezellen en samen hielden we een oogje in het zeil en entertainde de wachtende rij carnavallers die allemaal de residentie wilden bezoeken.
Mijn waakvlammetje doofde langzaam en mijn ketel was duidelijk toe aan een grote beurt. En zo ben ik weer terug waar ik mijn verhaal begon…..
Voor D’n Opstoet brandt het vlammetje weer fier en de kachel staat op standje sambal. Alaaaf!!!